دوباره برف می بارد

دوباره دانه های نقره گون از آسمان ژرف می بارد

صدای درد می لرزد

برایت ای رفیق از قله های دور

سلامی سرد می آرد

    *    *    *

بزن بر جان این بوران و بشکن قلب سرما را

ز عمق  های و هوی باد

کز سرمای بی حد می کند بیداد

بیفکن جامه و هنگامه ی هرم درونت را

                                   بزن فریاد